Film inspirowany prozą Samuela Becketta, wchodzący w dialog z Filmem (1965) w reżyserii samego Becketta i Alana Schneidera. W duchu beckettowskiej ascezy Sikora pokazuje bezimiennego bohatera (Krzysztof Siwczyk) uwikłanego w małe rytuały dnia codziennego. Reżyser doprowadza swój język filmowy do ekstremum, wystawiając na próbę narracyjne granice.