Pierwszy powojenny film, który podejmował temat Zagłady. Mieszkańcy jednej z warszawskich kamienic – zwłaszcza postaci dziecięce, które znalazły się w centrum opowieści – reprezentują przekrój ówczesnego społeczeństwa. Fabuła portretuje losy i wzajemne stosunki Żydów i Polaków w czasie wojny.